چهار سو مناسب است؟ 

محيطی يافته ايم که قرار است محفلی باشد برای ابراز انديشه  و ارتباط عدّه ای که می توانند ـ فقط می توانندـ در تئاتر زندگی کنند و در غير تئاتر موصوف می شوند به هنرپيشه هايی پرده باز که ادا در می آورند،به اصول یا بی اصول، « چهار سو مناسب است؟»

      « ديوار چهارم » اصطلاحی است در تئاتر، به اين معنی که : برای زندگی ای که بر صحنه ، نمايش داده می شود چهار ديواری ای فرض می کنيم و به اختيار, يکی از آن ديوارها را به نفع تماشاگر بر می داريم. اين ديوارِجلوی ديد تماشاگر ديوار چهارم است؛ ديواری است که نيست.   

      در« چهار ديواری اختياریِ»  تئاتر اختيار ديوار چهارم با تماشاگراست. اين سخاوت تئاتر است؛ هديه ی عوامل نمايش است به کسانی که به اين «آزمايشگاه زندگی » گام گذاشته اند. وقتی اين ديوار دوتا باشد ، صحنه دو سويه می شود  نه همچون«قاب عکسی» که يک سويه است. گاه تماشاگر در سه سوی صحنة تئاتر حضور دارد، گاه او بی هيچ ديواری شاهد همة ابعاد زندگی است که بر صحنه می گذرد.خود نيز گاهی در آن دخيل است و در معرض ديد ديگران قرار دارد. «چهارسو» مناسب است؟!

    ـ چهارسو اشاره ای ست به يکی از سالن های برگزيده مجموعة تئاتر شهر که دور از دسترس دوستداران اجرای عمومی است؛

     ـ چهارسو اصطلاحی ست ،که به گونه ای از صحنه اطلاق می شود؛

     ـ چهارسو نگاهی ست به چهار سويه ی جهان«+» که تئاتر آيينه ی آن است؛

و چهارم اينکه:

      ـ چهارسواز تئاتر ايران است که ما چهار نفر در اين محيط به آن خواهيم پرداخت. ما شما را به وبلاگ «چهار سو» دعوت می کنيم ؛ جايی که ديواری نيست؛ داريه ای است که خودمان را بر آن می ريزيم؛ سکويی ست که سويه هايش ديگرانند و نه ديواراند.ما اينگونه می انديشيم، می بينيم،می شنويم و احساس می کنيم؛ما اينگونه ايم...شما چطور؟

                                                علی جانب اللهی